helmond

Sinterklaas en de geheimzinnige slaapziekte

Sint slaapt

Door Franka van Beeck


Al zolang iedereen zich kan herinneren komt Sinterklaas ieder jaar naar Nederland. Niet één keer heeft hij overgeslagen. En wees gerust, ook dit jaar zijn Sint en zijn vrolijke Pieten weer veilig aangekomen in het kasteel van Helmond, hun favoriete logeeradres. Maar spannend was het wel! Nog maar een paar maanden geleden brak er behoorlijke paniek uit in Sints zomerhuis in Spanje. Alle Pieten waren in rep en roer. Ze maakten zich grote zorgen om Sinterklaas, want die was duidelijk niet zichzelf.

Het begon ermee dat hij steeds een beetje later aan het ontbijt verscheen. Eerst vijf minuutjes wat nauwelijks opviel maar langzaamaan moesten de Pieten steeds langer wachten tot ze aan hun pepernotenpap konden beginnen. Het kwam regelmatig voor dat die steenkoud was als Sinterklaas eindelijk geeuwend aanschoof. Dan kon je er je lepel rechtop in zetten! En die dikke koude pap was nog tot daar aan toe. Waar alle Pieten zich vooral zorgen over maakten was dat Sinterklaas ook de rest van de dag niet fit was. Hij zat te knikkebollen boven het Grote Boek. Hij dommelde regelmatig in terwijl Hoofdpiet de planning met hem doornam. En één keer werd hij op klaarlichte dag, snurkend als een houtzagerij, met zijn kleren aan op bed aangetroffen. Hij lag bovenop de sprei, had zijn schoenen nog aan, zijn mijter scheef op zijn hoofd en zijn staf lag naast het bed op het vloerkleed. ‘Wakker worden Sinterklaas!’, riep Bakpiet die Sint eindelijk vond nadat hij eerst in alle andere vertrekken gezocht had. Daarvóór had hij meer dan een half uur in de bakkerij op Sinterklaas zitten wachten, want die zou komen proeven of het nieuwe taaitaairecept hem beviel.

‘Wakker worden!’, riep Piet nog een keer en hij schudde aan Sints arm. Sinterklaas schrok wakker en keek verdwaasd om zich heen. Hij krabde eens op zijn hoofd, wreef in zijn ogen en stamelde: ‘Sorry Piet, ik moet even zijn ingedommeld. Ik heb vannacht weinig slaap gekregen.’ Na een week of wat werd duidelijk dat het niet om een tijdelijk probleem ging. De vermoeidheid van Sinterklaas leek alleen maar erger te worden. Ook had hij vaak last van spierpijn.

De Pieten bespraken met elkaar wat er aan de hand kon zijn. ‘Hij heeft de slaapziekte’, zei de een. ‘Nee, een virus!’, opperde de ander. Zelfs aan een pepernotenallergie werd gedacht. ‘Zou Sinterklaas soms verliefd zijn? Daar kun je ook behoorlijk door van slag raken,’ wist Bakpiet. ‘En in het Kasteel van Sinterklaas heb ik heel wat coole oma’s voorbij zien komen. Ze worden ieder jaar knapper. Het zou me niks verbazen als Sint op een van die oude dametjes verkikkerd is geraakt.’ Maar daar wilden de anderen niets van horen.

Als Sinterklaas in Helmond logeerde of waar dan ook- had hij altijd alleen maar oog voor de kinderen. Uiteindelijk werd Pillenpiet erbij gehaald om Sinterklaas te onderzoeken. Die luisterde aandachtig met zijn stethoscoop naar Sints borst, liet hem wat rek- en strekoefeningen doen en voelde met een koele hand aan het voorhoofd van Sinterklaas. Hij vond geen tekenen van koorts en ook geen andere verklaring voor zijn vermoeidheid. Oké, de Sint was wat stram, maar dat was niet verwonderlijk voor zo’n oude baas. ‘Sinterklaas is zo gezond als een vis en zo sterk als een paard,’ rapporteerde Pillenpiet aan de bezorgde Pieten. ‘Maar hij slaapt als een os!,’ riep een van hen. Als Sinterklaas niet ziek was dan kon dat maar één ding betekenen: zijn leeftijd was het probleem. Hij was een hele, hele oude man. Niemand wist precies hoe oud, maar zelfs de grootouders van onze grootouders kenden hem al met een lange baard.

Eigenlijk was het een wonder dat Sinterklaas zijn werk nog zo lang had kunnen volhouden. ‘Ouderdom komt met gebreken’, verzuchtte Pillenpiet. ‘We moeten Sinterklaas zoveel mogelijk met rust laten en hem extra in de watten leggen. Laten we het nog een paar weken aankijken. En ik zeg het niet graag, maar als het zo doorgaat moeten we ons er misschien op voorbereiden dat de reis naar Helmond te zwaar wordt voor de Sint. Dan zit er niets anders op dan het Kasteel af te bellen.’ Die boodschap sloeg in als een bom. Niemand kon zich voorstellen dat er ooit een einde aan het Sinterklaasfeest zou kunnen komen doordat Sint met pensioen moest. Alle Pieten gingen die avond verdrietig naar bed. De meesten lagen lange tijd wakker en hier en daar hoorde je gesnik van onder een van de vrolijk gekleurde dekbedden. Krabbedoelie kon ook de slaap maar niet vatten. Hij draaide zich voor de zoveelste keer om op zijn andere zij. Zijn buik deed pijn. En dat had deze keer niets te maken met de vele pepernoten die hij gegeten had. Hij luisterde naar het zachte gesnik en naar de rustige ademhaling van de Pieten die uiteindelijk toch in slaap waren gevallen. Heel langzaam drong een ander geluid tot hem door, veel verder weg, hij moest zijn oren spitsen. Even dommelde hij in, maar toen schrok hij weer wakker. Het geluid was er nog steeds. Er werd toch niet ingebroken?!? Krabbedoelie ging rechtop in bed zitten. Hij dacht aan alle cadeautjes die al in het magazijn stonden opgestapeld. ‘Psst, Sjaaksjoerie! Word wakker.’ Hij stootte zijn buurman aan. ‘Een inbreker!’ fluisterde hij. Sjaaksjoerie was op slag klaarwakker en sprong uit bed. ‘Wat? Waar?’ Toen hoorde ook hij het geluid en op kousenvoeten slopen de beide Pieten de slaapzaal uit, op weg naar het magazijn.

Het was midden in de nacht, er brandden geen lampen en het duurde even voordat hun ogen gewend waren aan het donker. Rillend van de kou, en misschien ook wel van de spanning, liepen ze in hun dunne streepjespyjama’s hand in hand op het geluid af. Maar dat bleek heel ergens anders vandaan te komen! In plaats van rechtsaf naar het pakjesmagazijn sloegen ze linksaf een andere gang in. Plotseling bleven ze staan. Er scheen een reepje licht onder een van de deuren. Het was de slaapkamer van Sinterklaas! De geluiden waren nu heel duidelijk. Bedremmeld klopte Krabbedoelie op de grote houten deur. ‘Sinterklaas? Is alles goed met u?’ Het werd meteen stil, toen hoorden ze voetstappen. De deur ging krakend open en Sinterklaas stond in de deuropening. Hij was in zijn slaapgewaad, in plaats van zijn mijter droeg hij een slaapmuts met pompon en zijn lange baard was losjes gevlochten zodat ie niet in de war zou raken. Hij keek de Pieten verbaasd aan. Maar die keken nog veel verbaasder terug. Niet omdat ze Sinterklaas nog nooit in zijn slaapkleren gezien hadden. Ook dat was vreemd. Maar nog veel vreemder was dat de slaapkamer helder verlicht werd door een beeldscherm en dat Sinterklaas een controller in zijn hand hield…… Krabbedoelie slaakte een vreugdekreet en Sjaaksjoerie begon onbedaarlijk te lachen. Sinterklaas was helemáál niet oud en uitgeblust! Hij voelde zich juist piepjong en zat in het holst van de nacht computerspelletjes te spelen!! Wakker geworden van al dat kabaal kwamen alle Pieten aangerend. In één oogopslag zagen ze wat er aan de hand was. ‘Heb ik jullie wakker gemaakt?’, vroeg Sinterklaas bezorgd. ‘Dat spijt me dan heel erg.’ ‘Nergens voor nodig Sinterklaas,’ zei Pillenpiet. ‘Wij zijn dolblij dat we ons voor niets ongerust hebben gemaakt. Dáárom bent u overdag zo moe! Maar waarom heeft u het ons niet verteld?’ Sinterklaas begreep er helemaal niks van en was zich van geen kwaad bewust. Hij dacht dat Pillenpiet hem onderzocht had omdat het tijd was voor zijn jaarlijkse gezondheidstest….

Toen alle Pieten een plekje hadden gevonden op en rondom het grote bed deed Sinterklaas zijn verhaal. Al jaren stond op bijna ieder verlanglijstje wel een computerspelletje en Sinterklaas was nieuwsgierig geworden waar al die kinderen nou eigenlijk mee speelden. Hij vroeg Computerpiet het hem te laten zien. Een avond lang hadden ze samen Super Mario gespeeld en Sint was meteen dol op het loodgietertje, zijn broer Luigi en prinses Peach. Zoiets leuks had hij nog nooit gezien! Op andere avonden maakte Sinterklaas kennis met de Wii Fit, Wii Sport en met Zelda, Donkey Kong en Kirby. Toen Computerpiet vond dat hij genoeg had laten zien, was Sinterklaas in zijn eentje verder gaan spelen. Hoe ouder je wordt, hoe minder slaap je nodig hebt en eerst leek er dan ook geen vuiltje aan de lucht. Maar al gauw raakte Sinterklaas helemaal in de ban van zijn computervriendjes. Soms was het alweer ochtend voor hij er erg in had. En na een nachtje skiën, hoelahoepen of bowlen met de Wii had hij soms flinke spierpijn. Om nog maar te zwijgen over zijn duimen en polsen als hij fanatiek met de controller in de weer was geweest.

Nu hij erover nadacht, was het eigenlijk toch wel behoorlijk uit de hand gelopen. Dat moest Sint eerlijk toegeven. ‘Mag ik u een advies geven?’, vroeg Pillenpiet. ‘Computerspelletjes zijn leuk, maar maak het niet te bont. De kinderen in Nederland rekenen op u. En als u overdag steeds in slaap valt, kunt u uw werk niet doen. Laten we afspreken dat u voortaan maximaal twee uur per dag speelt. En niet voor het slapengaan, want dat verstoort de nachtrust. Beter kunt u ’s morgens wat eerder opstaan. Dan computert u gewoon vóór het ontbijt!’ Sinterklaas vond dat een prima idee en alle Pieten begonnen te juichen. Wat een opluchting! De Sint was kerngezond en in november zouden ze allemaal weer in het kasteel van Helmond gaan logeren. Zo gezegd, zo gedaan. Sinterklaas springt ’s ochtends bij het krieken van de dag -als alle Pieten nog in een diepe slaap zijn uit bed en speelt Super Mario, Donkey Kong of waar hij maar zin in heeft. Van Bakpiet heeft hij een kookwekker gekregen, zodat hij de tijd precies kan bijhouden. Pillenpiet en Hoofdpiet gaan iedere avond gezellig een potje ganzenborden of pim-pam-petten met Sinterklaas om de dag rustig af te sluiten als voorbereiding op de nacht. En Krabbedoelie en Sjaaksjoerie? Die moeten iedere avond weer aan de andere Pieten over hun heldendaad vertellen. Want midden in de nacht in het pikkedonker op inbrekerjacht gaan, je moet het maar durven! Alles gaat weer zijn normale gangetje en Sint verschijnt weer fris en fruitig aan het ontbijt voor een lekker bord warme pepernotenpap. Niet één keer zit hij overdag te knikkebollen of valt hij in slaap en ook zijn spierpijn is verleden tijd. Het mysterie van de geheimzinnige slaapziekte van Sinterklaas is opgelost en iedereen is weer blij. Hoewel…… Misschien is er nog één piepklein mini-probleempje. De slaapkamervloer van Sinterklaas ligt vaak bezaaid met computerspelletjes en controllers. Hij neemt zich steeds voor het iedere dag weer netjes op te ruimen, maar dat wil niet altijd lukken. Dus als je binnenkort in het Kasteel van Sinterklaas op bezoek gaat, en je komt in zijn slaapkamer, kijk dan héél goed uit waar je je voeten neerzet…..